با ارسال اطلاعات طراحان معاصر فونت فارسی ما را در معرفی آن‌ها کمک کنید.

مصطفی اوجیمروری کوتاه بر زندگانی هنرمند مصطفی اوجی طراح و استاد فونت

متولد ۱۳۲۹ در شهر شیراز

وی از سال ۱۳۴۹ فعالیت حرفه‌ای خود را در حوزه نقاشی متحرک در کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان آغاز نمود. و در سال ۱۳۵۰ وارد حوزه طراحی این کانون شد. در سال ۱۳۵۳ مدرک لیسانس در رشته گرافیک را از دانشکده هنرهای زیبا اخذ کرد. و بین سال‌های ۱۳۵۴ تا ۱۳۵۹ در آتلیه KCT لندن همکار jock Kinneir شد. در سال ۱۳۵۴ آثاری از ایشان در مجله Novum منتشر گردید. و در سال ۱۳۵۴ پوستر ایشان به عنوان اثر برگزیده در کتاب Modern Publicity منتشر گردید.

آقای اوجی در سال ۱۳۵۷ مدرک فوق‌لیسانس را در رشته طراحی گرافیک را از کالج سلطنتی هنرهای لندن (Royal College of Art) اخذ کرد. وی در سال ۱۳۵۷ حروف ترافیک را برای شرکت Dymo International در آتلیه KCT لندن طراحی کرد.

وی در سال ۱۳۵۷ کتاب سفرهایی با قلم مداد مرکب اثر دیوید هاکنی را ترجمه نمود.

اوجی از سال ۶۲ تدریس در دانشگاه فارابی تهران را آغاز کرد و در سال ۶۶ در اولین دوسالانه طراحان گرافیک ایران شرکت کرد. او ذر سال ۱۳۷۰ برنده جایزه بهترین طراحی حروف در سومین دوسالانه طراحان گرافیک ایران شد. و در سال ۷۱ در کلوب طراحان گرافیک نیویورک عضو شد.

از آثار این هنرمند می توان به فونت‌های منتشر شده ترافیک و اوج اشاره کرد. وی همچنین فونت‌های منحصر به فردی چون دایمو، آذر،نگاره، نگاره ۱، نگاره ۲، نگاره ۳، نگاره ۴، ساتین، ساتین ۲، ساتین ۳، پارسیا و سیند اشاره کرد.

در ادامه گزیده ای از زندگینامه این هنرمند را به نقل از روزنامه پیام برای شما نقل می‌کنیم:
مصطفی اوجی در سال ۱۳۲۹ در شیراز و در خانواده‌ای که خط و خوشنویسی در آن موروثی بود، به دنیا آمد. جدش از خوشنویسان به نام شیراز در دوره قاجار بود.
طبیعتاً این روی من و برادران و خواهران من تأثیر گذاشت و این کار را جدی گرفتم تا قبل از دبستان هم همیشه از روی کتاب‌های دبستان نقاشی می‌کردم. در خانه اعیانی که در آستانه شیراز داشتیم، روی تمام دیوارهای سفید به جای کاغذ نقاشی کرده بودم.
کلاس نهم دبیرستان است که در مسابقات مدارس شرکت می‌کند و در رشته نقاشی آبرنگ رتبه نخست را به دست می‌آورد. جایزه آن رفتن به اردوی رامسر است. در این سفر با واحد خاکدان آشنا می‌شود و این دوستی سال‌ها ادامه می‌یابد.
پسرعمه مصطفی همیشه مشوق اوست کتاب‌هایش را به او امانت می‌دهد یکی از تأثیرگذارترین این کتاب‌ها «کتاب هفته» است با تصویرسازی مرتضی ممیز. کتاب هفته مشوق او می‌شود به تحصیل و ادامه مسیرش در هنر در ۱۳۴۶ در کنکور هنرهای زیبا شرکت می‌کند.
برای کنکور باید از روی مجسمه‌ها نقاشی می‌کردیم و یک آزمون زبان هم داشتیم. چون طراحی‌ام خوب بود قبول شدم و به دانشکده هنرهای زیبا آمدم.
از دیدن فضا و جو هنرهای زیبا متحیر می‌شود با خود فکر می‌کند جوانی ساده که در خانواده‌ای سنتی بزرگ شده چطور می‌تواند این فضا را چهار سال تحمل کند. به سربازی می‌رود و پس از سپری کردن خدمت این بار در سال ۱۳۴۸ دوباره در کنکور شرکت می‌کند.
در این سال مواد کنکور عوض شده و اطلاعات عمومی هنر و ادبیات نیز به آن اضافه شده است. در کنکور هنرهای زیبا پذیرفته می‌شود مهر ۱۳۴۸ دانشجوی هنرهای زیباست. این بار فضا او را آزار نمی‌دهد، مهنوش مشیری، شهاب‌الدین موسوی زاده، رحیم ناژفر، یعقوب عمامه‌پیچ، خلیل توکلی، حجت شکیبا و احمد اسبقی هم‌کلاسی‌هایش در دانشکده هستند. از دانشجویان فعال دیگر می‌توان از علی خسروی، محمدرضا عدنانی و ابراهیم حقیقی یاد کرد.
مرتضی ممیز، جلال شباهنگی، ویولت متحده، منصور برکشلی، محسن وزیری مقدم و آیت الهی استادانش در دانشکده هنرهای زیبا هستند که از هر یک درس‌هایی می‌آموزد ولی بیشترین تأثیر را بر خود، حاصل برخورد با مرتضی ممیز می‌داند.
من هم در دانشکده با آقای ممیز بودم و هم در کانون اولین فیلمی که در کانون به اتفاق آقای معصومی کارکرد عنوانش هست (آن‌که خیال بافت، آن‌که عمل کرد) او در این فیلم از بچه‌های دانشکده برای همکاری و دستیاری‌اش دعوت کرد. من و آقای حقیقی برای این فیلم به کانون رفتیم.
پس از آن در فیلم نفیسه ریاحی همکاری می‌کند. در این زمان است که فیروز شیروانلو کانون را گسترش می‌دهد. ساختمان خیابان جم نیز به کانون اضافه می‌شود و برای تهیه پوسترها و باقی طراحی‌ها بخش گرافیک را تشکیل دادند. در سال‌های نخست او که هنوز دانشجوی هنرهای زیباست، دستیاری فرشید مثقالی را بر عهده می‌گیرد. آرام‌آرام کارهای مهم‌تری نیز به او واگذار می‌شود و اولین طراحی پوسترش را در کانون انجام می‌دهد.
در کارهایی که سعی در ایجاد روحیه‌ای ایرانی در آن است خط اوجی نمایان می‌شود. خوشنویسی روی جلد صفحه‌های موسیقی صدای شاعر از آن جمله‌اند.
او که خوشنویسی را به صورت خود آموخته فراگرفته است تعصبی بر خوشنویسی ندارد. خطوط را دفرمه می‌کند و به ترکیب دلخواهش می‌رسد.
 دانشکده را که به واسطه حضورش در کانون و فعالیت‌های حرفه‌ای‌اش حضور کم رنگی در آن دارد با ساخت فیلم استریپی با عنوان خرچنگ و ماهی‌خوار به عنوان پروژه نهایی با راهنمایی مرتضی ممیز به پایان می‌رسد. درسم که تمام شد رفتم انگلیس و خانه‌ای گرفتم نزدیک رویال کالج، یک روز اتفاقی سر از آنجا درآوردم و خانمی که آنجا بود من را به خسرو بیات معرفی کرد.
برایم یک جلسه مشاوره گذاشتند کارهایم را دیدند و خوششان آمد.
سال ۱۳۵۴ بود که در آنجا مشغول به تحصیل شدم.
در آن دوران هم در رویال کالج بودم و هم در دفتر آقای کنی یرکار می‌کردم که یکی از پایه‌های اصلی تایپوگرافی مدرن است.
کنی بر چون دوست عبدالعظیم فرمانفرماییان بود و علاقه زیادی به فرهنگ و خوشنویسی فارسی داشت و یک کتاب هم در این زمینه نوشته بود، کارهای گرافیک شکست یک و یک را به دفتر او در لندن سفارش دادند. شرکت آمریکایی دیاموند اینترنشنال هم برای طراحی فونت فارسی به این دفتر سفارش داد که آن را طراحی کردم. پس از انقلاب به ایران بازمی‌گردد. انقلاب و جنگ شرایط مناسبی برای گرافیک ندارد.
به لندن بازمی‌گردد و چند سالی را آنجا سپری می‌کند تا این‌که در ۱۳۶۸ به ایران بازمی‌گردد و از ۱۳۷۰ در دانشگاه هنر سرگرم به تدریس می‌شود. دوست و هم‌دوره‌اش در دانشکده هنرهای زیبا طراحی پوسترهای تئاترش را به اوجی می‌سپرد و او تعدادی از گیراترین پوسترهای تئاتر دهه‌های ۶۰ و ۷۰ را در کنار صادقی طراحی می‌کند. هم‌اینک اوجی تدریس در دانشگاه را با تمرکز بر تایپوگرافی و طراحی فونت بر عهده دارد.